Ooit begon op deze oude blog iemand wat te schrijven. Met de bedoeling dat mensen dat lazen, eigenlijk niet. Hij deed het omdat hij iets mooi wou schrijven, waar mensen konden van genoten toen ze het lazen.
Dit iemand heeft spijt dat hij dit niet kon verderzetten. Zodat deze nieuwe blog een oude blog werd, een blog waar niemand nog oog voor had, een blog gedoemd om nooit meer een nieuw bericht te ontvangen.
Toch waren er mensen die daar anders over dachten, en die geen vervallen blog wouden zien. Mensen zoals de inmiddels heel populaire Melissa, die mij iedere dag opnieuw probeert te overtuigen om terug te beginnen.
Maar helaas denkt hij daar anders over. Hij denkt niet dat iets oud opnieuw leven kan vinden. Helaas ...
Maar hij denkt wel dat uit iets ouds iets nieuws kan groeien. Iets waar het oude, dorre, vergaande enkel nog de basis vormt voor een nieuw begin.
Misschien had u het nog niet door, maar met dit bericht probeer ik ook een oud pitje terug in de grond te steken, in de hoop dat er nieuw leven ontstaat.
Dit nieuw leven is bij het typen van dit bericht enkel nog in een embryonale fase. De stengel, bladeren en het knopje van de bloem zijn er. De bloem moet enkel nog openspringen zodat een weelderijk aroma van geuren en kleuren de ruimte kan vullen.
Dit nieuw leven zal te vinden zijn op http://jeroenschepens.wordpress.com
dinsdag 5 augustus 2008
vrijdag 2 november 2007
"Tijd om verantwoordelijk te zijn"
Mensen onder jullie kennen het misschien, het is het zinnetje dat boven vele artikels staat nadat hij het de wereld heeft ingestuurd op het VRT- of VTM journaal. Laat me toch toe enkele kantekeningen te maken bij het interview op VRT. (Ze staan in volgorde van het interview)
Ten eerste antwoordt hij al niet op de eerste vraag door te zeggen dat er een akkoord is over 'het geheel van het ontwerp van het regeerakkoord'. Heel nuttig antwoord! Vooral als er dus geen akkoord is over het sociaal-economische, ... wat normaal wel moest gebeuren.
Ten tweede, hij vertelt dat het regeerakkoord bestaat uit 8 hoofdstukken maar er zijn nog zo'n 6 à 7-tal knelpunten. Ik hoop dat ik daaruit niet mag besluiten dat dit bij elk hoofdstuk ééntje is.
Ten derde zegt hij dat er voor CD&V en VLD enkel maar een uitzicht moet zijn voor een regeerakkoord maar hij weet natuurlijk niet wat ze ermee bedoelen, ook al is 'leading-man' bij de CD&V. Ook lijkt me met dit antwoord de basis gelegd te zijn voor het niet eenzijdig stemmen van 'Brussel-Halle-Vilvoorde' komende woensdag.
Ten vierde, hij spreekt over de verantwoordelijkheid langs Franstalige, Nederlandstalige en op het einde flapt hij er nog Vlaamse kant bij (wat zegt hij Vlaams toch graag).
Ten vijfde hij spreekt dat de provocaties moeten stoppen en dat iedereen zijn "verantwoordelijkheid" moet opnemen. Spreekt hij dan over zichzelf? Want hoeveel keer hebben we al niet zijn kritiek op Joëlle Milquet moeten lezen. Ook heeft hij toch de grootste verantwoordelijkheid van allemaal lijkt me, hij was toch diegene met bijna 800 000 stemmen!
Ten zesde, Wim De Vilder stelt de vraag of het niet de taak is van de formateur om alle onderhandelaars op één lijn te krijgen. Hier antwoord hij eerst en vooral overtuigend 'tochwel!' hoewel hij wel de hulp nodig had van Herman Van Rompuy, ... .
Ten zevende, in punt vijf heb ik het nog maar gehad over provocaties en Leterme moet maakt er al weer één: 'Ik kan toch niet het handje van Olivier Maingain vasthouden ...'. Alsof hij een klein kindje is t.o.v. Leterme die hetzelfde wil maar dan net iets meer voor Vlaanderen.
Ten achtste, hij voelt de "wil" van de onderhandelaars om een regering te vormen, en toch gaat het maar niet hé.
Ten negende, hij vertelt dat er een regeerakkoord is maar nu nog maar met een 5 à 6-tal knelpunten. Hoeveel zijn het er nu eigenlijk?
Ten tiende, hij weet dat het geen maanden meer mag duren voordat er een regering is maar hij kan er helemaal niets aan doen want hij is afhankelijk van andere onderhandelaars en de "verantwoordelijkheidszin" ligt bij hun!
Ook kunt u eens letten op de grijns die Leterme na het antwoorden op de vragen maakt (beangstigend). Of zet het interview even op langzaam, het lijkt wel ofdat ze teveel gedronken hebben.
Ik kan verstaan dat u mij nu een azijnpisser vindt, maar ik wou hiermee gewoon even aantonen hoeveel zever hij alle dagen vertelt.
Ten eerste antwoordt hij al niet op de eerste vraag door te zeggen dat er een akkoord is over 'het geheel van het ontwerp van het regeerakkoord'. Heel nuttig antwoord! Vooral als er dus geen akkoord is over het sociaal-economische, ... wat normaal wel moest gebeuren.
Ten tweede, hij vertelt dat het regeerakkoord bestaat uit 8 hoofdstukken maar er zijn nog zo'n 6 à 7-tal knelpunten. Ik hoop dat ik daaruit niet mag besluiten dat dit bij elk hoofdstuk ééntje is.
Ten derde zegt hij dat er voor CD&V en VLD enkel maar een uitzicht moet zijn voor een regeerakkoord maar hij weet natuurlijk niet wat ze ermee bedoelen, ook al is 'leading-man' bij de CD&V. Ook lijkt me met dit antwoord de basis gelegd te zijn voor het niet eenzijdig stemmen van 'Brussel-Halle-Vilvoorde' komende woensdag.
Ten vierde, hij spreekt over de verantwoordelijkheid langs Franstalige, Nederlandstalige en op het einde flapt hij er nog Vlaamse kant bij (wat zegt hij Vlaams toch graag).
Ten vijfde hij spreekt dat de provocaties moeten stoppen en dat iedereen zijn "verantwoordelijkheid" moet opnemen. Spreekt hij dan over zichzelf? Want hoeveel keer hebben we al niet zijn kritiek op Joëlle Milquet moeten lezen. Ook heeft hij toch de grootste verantwoordelijkheid van allemaal lijkt me, hij was toch diegene met bijna 800 000 stemmen!
Ten zesde, Wim De Vilder stelt de vraag of het niet de taak is van de formateur om alle onderhandelaars op één lijn te krijgen. Hier antwoord hij eerst en vooral overtuigend 'tochwel!' hoewel hij wel de hulp nodig had van Herman Van Rompuy, ... .
Ten zevende, in punt vijf heb ik het nog maar gehad over provocaties en Leterme moet maakt er al weer één: 'Ik kan toch niet het handje van Olivier Maingain vasthouden ...'. Alsof hij een klein kindje is t.o.v. Leterme die hetzelfde wil maar dan net iets meer voor Vlaanderen.
Ten achtste, hij voelt de "wil" van de onderhandelaars om een regering te vormen, en toch gaat het maar niet hé.
Ten negende, hij vertelt dat er een regeerakkoord is maar nu nog maar met een 5 à 6-tal knelpunten. Hoeveel zijn het er nu eigenlijk?
Ten tiende, hij weet dat het geen maanden meer mag duren voordat er een regering is maar hij kan er helemaal niets aan doen want hij is afhankelijk van andere onderhandelaars en de "verantwoordelijkheidszin" ligt bij hun!
Ook kunt u eens letten op de grijns die Leterme na het antwoorden op de vragen maakt (beangstigend). Of zet het interview even op langzaam, het lijkt wel ofdat ze teveel gedronken hebben.
Ik kan verstaan dat u mij nu een azijnpisser vindt, maar ik wou hiermee gewoon even aantonen hoeveel zever hij alle dagen vertelt.
Analyses
[Wat triestig is het toch ...]
Aangezien ik een grote fan ben van analyses en statistieken heb ik mij dan ook geabonneerd op 'Google Analytics' . Dit is een interactief programma dat cijfers bijhoud van de hoeveelheid bezoekers die dit elke dag lezen. Maar het waren niet de cijfers die ik triestig vond.
Ik klikte op het icoontje 'Verkeersbronnen', daarna 'Zoekmachines' en uiteindelijk op 'google'. Dit bracht me tot een lijst van zoekwoorden die mensen intypen om op mijn blog te komen.
De nummer 1 was 'laatste nieuws maddie mccanne' omdat ik er mijn mening over gaf in een klein artikeltje.
Aangezien ik een grote fan ben van analyses en statistieken heb ik mij dan ook geabonneerd op 'Google Analytics' . Dit is een interactief programma dat cijfers bijhoud van de hoeveelheid bezoekers die dit elke dag lezen. Maar het waren niet de cijfers die ik triestig vond.
Ik klikte op het icoontje 'Verkeersbronnen', daarna 'Zoekmachines' en uiteindelijk op 'google'. Dit bracht me tot een lijst van zoekwoorden die mensen intypen om op mijn blog te komen.
De nummer 1 was 'laatste nieuws maddie mccanne' omdat ik er mijn mening over gaf in een klein artikeltje.
woensdag 31 oktober 2007
Boodschap van algemeen nut
Toveren met I’s, U’s, R’s, … . Meer houdt een examen elektriciteit niet in.
dinsdag 30 oktober 2007
Regen!
Het is weer zover, de regen is terug in't land! Na enkele dagen van droog aangenaam herfstweer regent het weer oude wijven in ons Belgenlandje.
Althans dat dacht ik toch toen ik van lokaal TX303b naar mijn kot fietste. HELS, dat is het juiste woord om te omschrijven wat ik meemaakte.
Stel je het eens voor, je hebt net een deelexamen gemaakt waardoor je handen klam aanvoelen. Je probeert erachter te komen of je erdoor bent of niet, door na te gaan bij welke vragen het de mist is ingegaan. Als je dan uiteindelijk tot een conclusie komt besef je dat je helemaal alleen buiten staat terwijl een waterdruppel zich langs je wang een weg naar beneden zoekt. Eén moment twijfel je nog of het een regendruppel is of een laattijdige zweetdruppel van het examen. Maar je hoop wordt al snel de kop ingedrukt omdat ook andere waterdruppels zich manifesteren op je hoofd, dit is het moment waarop je denkt: 'shit'. Dan weet je dat je nog maar één ding te doen hebt, vluchten!
Al snel greep ik mijn fiets en zette koers richting kot. Toen ik nog ongeveer 100 meter van mijn kot verwijderd was besefte ik dat ik bijna blind geworden was doordat mijn bril helemaal bespetterd was. Op mijn intuïtie zette ik de tocht verder in de hoop dat er geen auto's meer mijn pad zouden kruisen. In mijn hoofd begon langzaamaan het idee te groeien dat ik fietste zoals een zat iemand fietst ...
Intuitie, je gevoel volgen, je hebt het meer nodig dan je denkt!
Althans dat dacht ik toch toen ik van lokaal TX303b naar mijn kot fietste. HELS, dat is het juiste woord om te omschrijven wat ik meemaakte.
Stel je het eens voor, je hebt net een deelexamen gemaakt waardoor je handen klam aanvoelen. Je probeert erachter te komen of je erdoor bent of niet, door na te gaan bij welke vragen het de mist is ingegaan. Als je dan uiteindelijk tot een conclusie komt besef je dat je helemaal alleen buiten staat terwijl een waterdruppel zich langs je wang een weg naar beneden zoekt. Eén moment twijfel je nog of het een regendruppel is of een laattijdige zweetdruppel van het examen. Maar je hoop wordt al snel de kop ingedrukt omdat ook andere waterdruppels zich manifesteren op je hoofd, dit is het moment waarop je denkt: 'shit'. Dan weet je dat je nog maar één ding te doen hebt, vluchten!
Al snel greep ik mijn fiets en zette koers richting kot. Toen ik nog ongeveer 100 meter van mijn kot verwijderd was besefte ik dat ik bijna blind geworden was doordat mijn bril helemaal bespetterd was. Op mijn intuïtie zette ik de tocht verder in de hoop dat er geen auto's meer mijn pad zouden kruisen. In mijn hoofd begon langzaamaan het idee te groeien dat ik fietste zoals een zat iemand fietst ...
Intuitie, je gevoel volgen, je hebt het meer nodig dan je denkt!
dinsdag 16 oktober 2007
Erg!
De wekker begon te spelen (tijd om op te staan), maar kennende mezelf wist ik dat ik nog een tijdje kon blijven liggen om te luisteren naar " DeGrotePeterVanDeVeireOchtendshow".
Het nieuws was gedaan en het moment om mezelf omhoog te heisen was aangebroken. Toen ik na enkele pogingen wankelend en nog in zwoele dromen verzeilt op men voeten stond kwam langzaamaan het besef dat ik iets te doen had. Het was mijn taak om mijn kleren bij elkaar te rapen en me klaar te maken voor de fietstocht naar school. Maar eerst moest ik het mysterie van het helse getoeter, dat mijn gedachten kruiste, oplossen.
Verward trok in het gordijn open en probeerde iets te zien. Op het eerste zicht was er niets abnormaals, behalve dat ik mijn bril niet ophad. Grijpend naar mijn bril probeerde ik tegelijkertijd het raam te forcheren om het uiteindelijk open te krijgen. Na ettele pogingen zwaaide het raam open en viel ik bijna achterover, gelukkig zorgde de frisse lucht ervoor dat mijn verstand in sneltempo opstarte.
Nieuwsgierig boog ik me over de balustrade en gingen mijn ogen de hele straat af. Vele auto's op een rij met een bestelwagen vooraan, constateerde ik. Een oude man liep rond de bestelwagen en leek iets te zoeken, of waarschijnlijk was hij gewoon iets aan het uitladen. Ik nam er geen verdere notitie van en besluite het raam weer te sluiten en me verder klaar te maken.
Toen verschillende pogingen om me te concentreren mislukte gaf ik me volledig over aan het getoeter dat nu veel regelmatiger te horen was. Kort daarna hoorde ik drijgende stemmen die luid en agressief klonken. Ik wist al direct van wie ze kwamen en voor wij ze bestemt waren.
Verkeersagressie wat zinloos! Wat heeft het nu voor nut dat een geënerveerde bestuurder zit te roepen? Het enige wat dan gebeurd is dat de oude man verstrooid geraakt en nog langer over het uitladen doet.
Mensen, ze hebben echt geen tijd meer! Alles moet snel gaan, ze nemen geen tijd meer om rustig te zijn. Doe zoals ik, verdring de ergernis en neem de tijd om lekker te genieten van je leventje.
Het nieuws was gedaan en het moment om mezelf omhoog te heisen was aangebroken. Toen ik na enkele pogingen wankelend en nog in zwoele dromen verzeilt op men voeten stond kwam langzaamaan het besef dat ik iets te doen had. Het was mijn taak om mijn kleren bij elkaar te rapen en me klaar te maken voor de fietstocht naar school. Maar eerst moest ik het mysterie van het helse getoeter, dat mijn gedachten kruiste, oplossen.
Verward trok in het gordijn open en probeerde iets te zien. Op het eerste zicht was er niets abnormaals, behalve dat ik mijn bril niet ophad. Grijpend naar mijn bril probeerde ik tegelijkertijd het raam te forcheren om het uiteindelijk open te krijgen. Na ettele pogingen zwaaide het raam open en viel ik bijna achterover, gelukkig zorgde de frisse lucht ervoor dat mijn verstand in sneltempo opstarte.
Nieuwsgierig boog ik me over de balustrade en gingen mijn ogen de hele straat af. Vele auto's op een rij met een bestelwagen vooraan, constateerde ik. Een oude man liep rond de bestelwagen en leek iets te zoeken, of waarschijnlijk was hij gewoon iets aan het uitladen. Ik nam er geen verdere notitie van en besluite het raam weer te sluiten en me verder klaar te maken.
Toen verschillende pogingen om me te concentreren mislukte gaf ik me volledig over aan het getoeter dat nu veel regelmatiger te horen was. Kort daarna hoorde ik drijgende stemmen die luid en agressief klonken. Ik wist al direct van wie ze kwamen en voor wij ze bestemt waren.
Verkeersagressie wat zinloos! Wat heeft het nu voor nut dat een geënerveerde bestuurder zit te roepen? Het enige wat dan gebeurd is dat de oude man verstrooid geraakt en nog langer over het uitladen doet.
Mensen, ze hebben echt geen tijd meer! Alles moet snel gaan, ze nemen geen tijd meer om rustig te zijn. Doe zoals ik, verdring de ergernis en neem de tijd om lekker te genieten van je leventje.
maandag 1 oktober 2007
De draad terug opnemen.
Meer dan twee weken hebben jullie bloglezertjes moeten wachten om nog iets van mij vernemen.
Dus, wat is er allemaal al gebeurd in de tussentijd:
Dus, wat is er allemaal al gebeurd in de tussentijd:
- Etentje in Saint-Guidon waar u hier een verslag vindt.
- Veel eten opgegeten, van frietjes tot eieren.
- Een bezoekje aan de Ikea.
- De start van het kotleven.
- De start van het academiejaar.
- De start van het proces van Van Themsche waar ik eigenlijk niets met te maken heb.
- Nog een heleboel dingen waar ik momenteel niet kan opkomen.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
